قيسسا اؤزياشامى

بو يازى اينتئرنئتدن آلينميشدير:

مرضيه احمدي اسكوئي در سال 1324 در خانواده اي كشاورز در شهر كوچك اسكو در نزديكي تبريز-آذربايجان تولد يافت. چون در دوران كودكي در مزرعه پدر خود كار ميكرد تا حدي با غم ها، دردها و رنج ها و محروميت هاي روستائيان فقير آشنا گرديد. پس از پايان تحصيل دوره ابتدائي به دبيرستان رفت ، در اين دوره از تحصيل بود كه به مطالعه كتاب علاقمند و با عده اي از مردم آگاه در مسائل اجتماعي آشنا گشت و بمسائل سياسي تا حدي تسلط يافت. پس از پايان رسانيدن دوره اول متوسطه وارد دانشسراي مقدماتي گرديد و چون دوره دو ساله آنرا به پايان رسانيد بعنوان معلم استخدام و به اسكو-آذربايجان اعزام گرديد.

پس از سه سال معلمي و آشنائي با زندگي فقيرانه روستائيان به اخذ ديپلم متوسطه نائل شد و آنگاه وارد دانشگاه تبريز گرديد، ولي همچنان به تدريس و آموزگاري مشغول بود تا اينكه بواسطه وضع نابسامان مالي مجبور شد وارد دانشسراي عالي سپاه دانش گردد. از اين زمان به روستاها و مدارس ورامين رفت و آمد داشت و با مردم روستائي آشنائي بيشتري يافت و براي كودكان و مدرسه هاي روستائي كتابخانه ايجاد مي نمود.

در فعاليت هاي سياسي صنفي دانشجوئي و براه انداختن اعتصاب در اسفند ماه 1349 سهمي عمده داشت از اينرو مورد شناسائي دژخيمان رژيم قرار گرفت، اما چون در ميان دانشجويان از احترام فراواني برخوردار بود، ماموران از ترس اعتصابات بعدي موقتاً از دستگيري مرضيه اسكوئي خودداري كردند تا اينكه در خرداد ماه 1350 با شروع تعطيلي دانشسراي عالي وي را توقيف و پس از بازجوئي هاي بسيار آزاد نمودند و براي محدود ساختن فعاليت هاي سياسي وي را به اسكو فرستادند. در اسكو آگاهي هاي سياسي دانش آموزان دبيرستاني را بالا برد، اما ديري نگذشت كه به فعاليت هاي زيادتري دست زده، عازم تهران گرديد و به حملات مسلحانه دست ميزد و زندگي مخفي را بخاطر مبارزات خلقي خود برگزيد و در جنبش مسلحانه آزادي بخش خلق سرسختانه ميكوشيد.

مرضيه احمدي اسكوئي پس از مبارزات فراوان در روز ششم ارديبهشت ماه 1354 دليرانه با مزدوران دژخيم رژيم جنگيد و قهرمانانه شهيد شد.

مرضيه اسكوئي چريك فدائي خلق از استعداد نويسندگي و شاعري برخوردار بود و در مضامين آثار خود قصه زندگي محنت زاي توده هاي رنجبر را بيان كرده بود، با اينحال مرضيه اسكوئي همواره مي گفت :" من نمي خواهم با نويسندگي زندگي كنم بلكه ميخواهم قصه هايم را با زندگيم بنويسم